Użycie tokenów pozwalało na bardziej zaawansowaną księgowość, każdy rodzaj liczmana miał przypisany rodzaj magazynowanej żywności lub wyrobu rzemieślniczego. Podobny system liczenia stosowany był jeszcze w XVIII wieku w zachodnioafrykańskim królestwie Dahomeju (obecnie Benin). W ten sposób można było prowadzić planową gospodarkę, rozdzielać ziarno na przyszłoroczny siew, liczyć zapasy nawet przy braku pisma.
Podobne liczmany znajdowano również podczas wykopalisk osiedli z VIII i VI tysiąclecia (na terenach współczesnego Iranu, Syrii, Turcji, Iraku) – a więc przed prawdopodobną datą wynalezieniem pisma. W latach 70. Denise Schmandt-Besserat wysnuła hipotezę, że liczmany poprzedziły wynalezienie pisma i w istocie mogły stanowić postawę wczesnych systemów ideograficznych. Zaobserwowano zaskakującą niezmienność symboli geometrycznych i kształtów liczmanów, często pomimo różnicy rzędu kilku tysięcy lat. Istniało około 10 symboli podstawowych – głowa, sztabka, T, czworokąt, owal, czworościan, stożek, tarczka, kula, trójkąt – i o wiele więcej pokrewnych.