Najważniejsze elementy wyposażenia budynku powstały już po jego adaptacji na kościół, chociaż przetrwały również elementy starsze. Ołtarz główny i dwa boczne powstały po 1921 w stylu neoklasycystycznym, znajdują się w nim obraz św. Jana Ewangelisty z II poł. XIX w., XVIII-wieczna kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej oraz ikona maryjna w typie Eleusa z 1874. Organy zostały wstawione do kościoła między r. 1918 a 1921, prospekt organowy został zbudowany z elementów XVIII- i XIX-wiecznych. Na wyposażeniu świątyni pozostaje także ludowy feretron z I poł. XIX w. z oleodrukowymi wyobrażeniami Matki Bożej Niepokalanie Poczętej i Świętej Rodziny. Z XVIII w. pochodzi ludowy obraz Chrystusa Zmartwychwstałego, zaś z przełomu XVIII i XIX stulecia obraz Chrystusa Zbawiciela Świata. Najprawdopodobniej w XIX w. powstał obraz św. Jerzego, zaś w końcu tego samego stulecia wizerunki św. Pawła oraz Ostatnia Wieczerza. W kościele znajdują się także XVIII-wieczna rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego oraz ludowy XIX-wieczny krucyfiks. Monstrancja pochodzi z II poł. XVIII w. W tym samym okresie powstał przechowywany w kościele kielich mszalny;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Jana Ewangelisty w Klonownicy Dużej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.