thumb|300px|Bagoas podarowany Aleksadnrowi przez Nabarzanesa. Miniatura z pierwszego wydania Historii Aleksandra Wielkiego z około 1475 r. Bagoas (peo.: Bagoi, stgr. Βαγώας) (zm. 324 p.n.e.) zw. Młodszym – perski eunuch z IV wieku p.n.e., żyjący na dworze ostatniego króla Persji z dynastii Achemenidów, Dariusza III, a po jego śmierci na dworze Aleksandra Wielkiego.
Opisywany przez Plutarcha, Arriana i Kurcjusza Rufusa, był kochankiem obu królów, osiągając w ten sposób spore wpływy na obu dworach, chociaż w obu przypadkach nie posiadał żadnej faktycznej władzy.
Pochodzenie Pochodzenie Bagoasa nie jest do końca jasne, prawdopodobnie był potomkiem jednego z arystokratycznych, bogatych rodów, który utracił łaskę króla podczas jednego z licznych buntów i przewrotów pałacowych, który miał miejsce w imperium Achemenidów.
Pozbawiony rodziny i wolności, najprawdopodobniej sprzedał się w niewolę i dał się wykastrować podobnie jak wielu służących w pałacach królewskich eunuchów.