W roku 1370 Kazimierz Wielki otoczył murami Wąwolnicę, stało się to jeszcze przed nadaniem praw miejskich. Powstanie dróg i szlaków komunikacyjnych międzygrodowych. 1349 Kazimierz Wielki ustanawia drogę dla kupców z Torunia przez Kazimierz Dolny, Wąwolnicę do Lublina 1377 znana była droga do Lublina 1448 znana była droga do Stoczka 1515 znany był szlak z Krakowa przez Wąwolnicę na Litwę 1477 przed miastem dwór Jana Kazimierskiego oficjała lubelskiego. 1557 pożar miasta – po pożarze przeniesiono Wąwolnicę na obecne miejsce 1564 mostowe na drodze z Poznania do Lublina przywłaszczone przez tenutariusza
Miasto stanowi własność królewską w tenucie kazimierskiej
1374 królowa (regentka) Elżbieta zakazuje pobierania ceł i myt od mieszczan z Wąwolnicy w całym Królestwie, od których byli wolni za panowania jej brata Kazimierza Wielkiego 1409 Władysław Jagiełło zezwala na odbywanie w Wąwolnicy targów w każdy wtorek – Co oznacza uznanie istniejących i dodanie nowych przywilejów. 1451–1452 tenutariuszką została Elżbieta wdowa po Warszu kasztelanie lubelskim i tenutariuszu kazimierskim 1454 Grot z Ostrowa tenutariusz kazimierski odstępuje ww.