Efekty zdrowotne wystawienia na działanie radonu w kopalniach, gdzie ekspozycja sięga 1 mln Bq/m³, mogą zostać rozpoznane w opisie Paracelsusa z 1530 roku dot. wyniszczającej choroby mala metallorum dotykającej górników. W tamtym okresie radon nie był uważany za przyczynę choroby, jako że ani pierwiastek, ani jego promieniotwórczość nie zostały jeszcze odkryte. Jako środek zapobiegawczy mający na celu uniknięcie tej choroby górniczej (Bergsucht) mineralog Georg Agricola w 1879 zalecał wentylację kopalń. Ostatecznie choroba została zidentyfikowana jako rak płuc na podstawie badań górników ze Schneeberg w Niemczech przez Hertinga i Hessego.
Radon jest szczególnie znaczącym problemem w górnictwie uranu: istotne statystycznie zwiększenie częstości zachorowania na raka płuc w stosunku do ogółu społeczeństwa zostało zaobserwowane w rezultacie badań epidemiologicznych górników kopalń uranu i innych w latach 40. i 50. XX wieku.