Jerzy Ścibor, pierwotnie Jerzy Kamiński (ur. 7 maja 1906 w Łodzi, zm. 11 marca 1990 w Londynie) – polski działacz konspiracyjny w okresie II wojny światowej, następnie działacz emigracyjny, minister w Rządzie RP na uchodźstwie.
Życiorys Młodość i II wojna światowa Maturę zdał eksternistycznie w 1926, w latach 1926-1935 był pracownikiem Elibor SA w Łodzi. Od 1935 studiował geografię na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1938–1939 był kierownikiem Muzeum Morskiego i Kolonialnego w Warszawie, w lipcu 1939 został zastępcą kierownika Instytutu Morskiego i Kolonialnego.
W wojnie obronnej 1939 walczył w stopniu plutonowego w szeregach 39 Dywizji Piechoty, m.in. pod Krasnobrodem i Tomaszowem Lubelskim. Po zakończeniu działań wojennych przedostał się do Poznania, od grudnia 1939 przebywał w Warszawie. Był członkiem SZP i ZWZ. W czerwcu 1940 został szefem komórki legalizacyjnej w Wydziale I Komendy Okręgu Poznańskiego ZWZ. Po dekonspiracji, w październiku 1941 wyjechał z Poznania, następnie został przydzielony do sztabu Obszaru Zachodniego ZWZ, jako oficer do zleceń gen. Tadeusza Komorowskiego. Jednocześnie należał do Obozu Polski Walczącej i redagował pismo Wydziału Wojskowego OPW "Dekada".