Historia zabytku Budynek wzniesiono w pierwszym dziesięcioleciu XVI wieku. Mieścił się w nim kościół oraz kaplica bractwa Matki Boskiej Bolesnej. 24 marca 1712 roku, w czasie obchodów Wielkiego Czwartku, w świątyni wybuchł pożar. Zniszczeniu uległy zdobienia ołtarza głównego, malunki w kaplicy i organy, ocalały natomiast relikwiarz i wizerunek Matki Bożej. Kościół wraz z kaplicą wkrótce odremontowano. W roku 1725 wybudowano dzwonnicę, a w roku 1742 zamówiono do świątyni pięć ozdobnych ołtarzy. W czasie wojen napoleońskich, bractwo zostało rozwiązane. W roku 1801 budynek sprzedano osobom prywatnym. Nabywcami byli bracia Gioacchino i Giuseppe Stoffer Rubini, zamożni kupcy, którzy dawny kościół znacznie rozbudowali. Ich spadkobiercy podzielili dom na osobne mieszkania i wynajmowali je licznym lokatorom. W roku 1871 Marianna Fontana Levi zakupiła ten zabytek wraz z parcelą i okolicznymi ogrodami. W maju 1890 roku wynajęła wszystkie izby rodzinie Carduccich. Na pierwszym piętrze mieszkali Giosuè z żoną, na parterze ich córki, Laura i Beatrice, wraz z mężami i dziećmi. 12 stycznia 1906 roku całą posiadłość kupiła z kolei królowa Małgorzata Sabaudzka, która nie chciała, by spuścizna po pisarzu uległa rozproszeniu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dom Carducciego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.