Na początku lat dziewięćdziesiątych tworzył z japońskim artystą Yoshitomo Nara, a także z A. R. Penckiem. Wystawy i pobyt w Nowym Jorku na początku lat 90 były okazją do głębszego zapoznania się ze sztuką amerykańską, która też była inspiracją do dalszych działań twórczych. W tym czasie wypracował własny indywidualny styl na pograniczu malarstwa figuratywnego i nowej ekspresji. Prace z tego okresu to rebusy pełne groteskowego humoru. Pojawiają się bohaterowie komiksów, popularnych kreskówek i reklam, wśród przedmiotów i sloganów zaczerpniętych z miejskiej ikonosfery. W tym neopopowym okresie powstają „Obrasy” (wystawa w 2004 roku, Warszawa-Galeria Kordegarda) – na barwne nadruki przemysłowych serwet i obrusów artysta nakłada figury swoich bohaterów, tworząc szczególny recykling form.
W kolejnych latach powstają obrazy monochromatyczne, wysmakowane w barwie, często w oparciu o stare fotografie. Czytelna narracja i szkicowy, naoczny styl odwzorowania scen wybranych ze starych albumów i filmów, przenosi odtworzone wydarzenia przeszłości na język współczesny.