W latach 1866–1870 Hermann Cuno pracował jeszcze dla Towarzystwa Kolei Berlińsko-Anhalckiej. Następnie, wstąpił do służby państwowej. Od 1870 roku pełnił funkcję powiatowego mistrza budowlanego w Ahrweiler. Awansował 4 lata później, obejmując w 1874 roku stanowisko inspektora budowlanego w Marburgu. Od 1877 r. na miejscowym uniwersytecie pełnił zastępstwo za znanego nauczyciela akademickiego Carla Schäfera. Rok później zajął jego stanowisko. Przez 11 lat, od 1879 do 1890 roku, był budowlanym radcą rządowym w Hildesheim. W 1891 roku awansował na tajnego budowlanego radcę rządowego w Koblencji, rok później zostając tajnym radcą rządowym.
Cuno, znany w Niemczech jako projektant i budowniczy dworców kolejowych i obiektów sakralnych, miał duże zasługi w działaniach na rzecz ochrony zabytków.
Zmarł na zawał serca 24 lipca 1896 roku w Koblencji.
Przypisy
Literatura
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem Kategoria:Ludzie związani z Węglińcem Kategoria:Urodzeni w 1831 Kategoria:Zmarli w 1896 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowogardzie