"Rywalizujące Królowe" Jej londyński debiut, w roli Roksany w Handlowskiej operze Alessandro, miał miejsce 5 maja 1726 roku, u boku Senesina i Cuzzoni. Podczas następnych dwóch sezonów wystąpiła w czterech nowych rolach Handlowskich: Alcesta w Admecie i Pulcheria w Ryszardzie Pierwszym (1727 rok), Emira w Siroe oraz Eliza w Ptolemeuszu (1728). Śpiewała również we wznowieniu Radamista, oraz w operach Ariostiego i Bononciniego. Podczas wystawienia bononciniowskiej opery „Astyanaks” 6 czerwca 1727 roku, powstały zamieszki wśród publiczności pomiędzy jej zwolennikami oraz fanami jej rywalki Cuzzoni w Królewskim Teatrze na Haymarket, w obecności Karoliny, Księżnej Walii. Ten szał zawładnął powszechną wyobraźnią i zaowocował mnóstwem dziennikarskiego wyolbrzymiania – pamflecista John Arbuthnot wydał dzieło: "DIABEŁ u Św. Jakuba: Lub pełne i prawdziwe SPRAWOZDANIE najokropniejszej i krwawej BITWY pomiędzy Madam FAUSTINĄ i Madam CUZZONI", w którym reprymendował obie damy: "Dwóch ludzi po fachu nigdy ze sobą się nie zgadza... Ale któż by pomyślał, że ta zaraza dosięgnie także Haymarketu i pobudzi Dwie Śpiewające Damy do zrywania sobie nawzajem peruk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Faustina Bordoni · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.