Również w latach 1928 i 1929 został Mistrzem Włoch w wyścigach samochodowych.
1 grudnia 1929 roku, kiedy utworzono Scuderie Ferrari, Enzo Ferrari zatrudnił Włocha jako pierwszego kierowcę zespołu. Poza startami w Ferrari, Campari pojawiał się także w stawce zespołu Alfa Corse. W 1931 roku, za kierownicą nowego Alfa Romeo P3 Włoch stanął na najwyższym stopniu podium Grand Prix Włoch. Był to jeden z wyścigów zaliczanych do klasyfikacji Mistrzostw Europy AIACR. W innym wyścigu z tego cyklu - Grand Prix Francji 1931 Campieri stanął na drugim stopniu podium. Z dorobkiem dziewięciu punktów został sklasyfikowany na drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej, zdobywając tym samym tytuł Wicemistrza Europy.
Sezon 1932 nie był dobry dla włoskiego kierowcy. Po dołączeniu do zespołu Nuvolariego, Caraccioli oraz Borzacchiniego, Campieri stał się czwartym kierowcą ekipy. Wystartował jedynie w jednym wyścigu Mistrzostw Europy AIACR - Grand Prix Włoch 1932, w który został sklasyfikowany na czwartym miejscu. W końcowej klasyfikacji kierowców był dziewiąty. W 1933 roku Włoch podpisał kontrakt z ekipą Maserati. W ich samochodzie odniósł zwycięstwo w Grand Prix Francji 1933. W tym samym roku Campieri zdecydował się zakończyć karierę kierowcy i skoncentrować się na operze. Wystartował jednak jeszcze w swoim domowym Grand Prix Monzy.