Był uczniem Witolda Doroszewskiego, Juliana Krzyżanowskiego, Zenona Klemensiewicza i Jana Tokarskiego. Specjalizował się w gramatyce opisowej współczesnej polszczyzny i dydaktyce języka polskiego. Był autorem podręczników i ćwiczeń do języka polskiego dla szkół podstawowych i zawodowych. Należał do Towarzystwa Kultury Języka, pełniąc funkcję prezesa zarządu głównego (1988–1996).
Ważniejsze publikacje 1959: „Gramatyka opisowa języka polskiego z ćwiczeniami” (współautor) 1969: „Nauczanie gramatyki języka ojczystego w szkołach podstawowych – studium porównawcze” 1974: „Podręczna gramatyka języka polskiego” 1978: „Metodyka nauki o języku polskim” 1988: „Terminy i pojęcia w programach i podręcznikach szkoły podstawowej” 1990: „Terminy i pojęcia w programach i podręcznikach szkół ponadpodstawowych” Ponadto był autorem 15 podręczników gramatyki dla wszystkich szczebli szkół.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Warszawski Krzyż Powstańczy Medal za Warszawę 1939–1945 Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Krzyż Armii Krajowej
Przypisy
Bibliografia Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. 2, H–Ł, red. nauk. J. Kapuścik, Warszawa 1999, s.