Następnie dzięki rekomendacji Jakuba Bermana została lektorem języka polskiego w Wojskowym Instytucie Języków Obcych w Moskwie.
Do Warszawy przybyła z mężem 3 lutego 1946. W 1948 zamieszkali w domu Centralnego Komitetu Żydów Polskich przy ul. Konopackiej nr 16. W Centralnym Komitecie Mark objęła stanowisko inspektora Wydziału Oświaty, przez co miała wgląd w listy wychowanków domów dziecka. W ten sposób odnalazła Danka Bursztyna – syna prozaika Michała Bursztyna, który zginął w Holokauście.
Pracowała w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR. W 1969 roku usunięto ją z partii. Motywem wyrzucenia było odrębne stanowisko w kwestii istnienia Izraela oraz posiadanie córki w tym państwie. Edwarda Mark wyemigrowała do IzraelaTomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury - ludzie - dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 466.. Na emigracji dokończyła i wydała ostatnią pracę swojego męża – Megiles Oyshvits (Zwoje z Auschwitz).