W roku 1881, mając 21 lat, wyemigrowała wraz z najmłodszą siostrą, bratem i rodzicami do Stanów Zjednoczonych, dołączając do najstarszej siostry, mieszkającej w Chicago od 1873. Utrzymywała się, prowadząc pracownię krawiecką. Włączyła się w życie religijne i działalność charytatywną swojej nowej, chicagowskiej parafii św. Stanisława Kostki. Zwróciła też uwagę na sytuację tamtejszych bezdomnych i chorych. W 1886 została przełożoną domu dla ubogich starszych kobiet. Rok później przyłączyło się do niej siedem dalszych tercjarek.
Za radą proboszcza Wincentego Barzyńskiego CR (1838-1899) oraz przy współpracy Marii Anny (Róży) Wysińskiej (1850–1917), 8 grudnia 1894 w Chicago założyła Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Błogosławionej Kunegundy (ang. Congregation of Franciscan Sisters of the Blessed Cunegonda), zwanych franciszkankami z Chicago. Została przełożoną nowej wspólnoty, pełniąc tę funkcję w latach 1894–1898 i po raz kolejny w latach 1909–1910, następnie sprawowała urząd mistrzyni nowicjatu. Zainicjowała powstanie domu starców, sierocińców oraz domu dla kobiet pracujących. Zmarła 20 września 1918 na chorobę nowotworową.