Stany nie mogą natomiast posiadać osobnych sił zbrojnych (jak miało to miejsce przed 1901 r.) ani opodatkowywać się nawzajem (żaden stan nie może być podatnikiem na terytorium innego stanu, nawet jeśli posiada tam własność).
Rozdział VI – Nowe stany Ten rozdział zawiera procedurę przyjmowania nowych stanów do Związku, która jak dotąd nigdy nie została zastosowana. Przewiduje także, iż parlament może przyjąć do własnego grona przedstawicieli terytoriów federalnych. Zmiana granic stanów jest możliwa wyłącznie za zgodą parlamentów tych stanów, a także za wyrażoną w referendum zgodą ich mieszkańców.
Rozdział VII – Różne W tym rozdziale swój prawny wyraz znalazł kompromis między dwoma najliczniej zamieszkanymi stanami w sprawie stolicy federalnej. Ustalono, że znajdzie się ona na obszarze Nowej Południowej Walii, choć będzie wyłączona spod jurysdykcji tego stanu jako terytorium federalne, zaś jej odległość od Sydney nie będzie mniejsza niż 100 mil. Rozdział VII daje też gubernatorowi generalnemu prawo mianowania swoich zastępców, choć w praktyce jest to martwy przepis, gdyż zwyczajowo w razie potrzeby gubernatora generalnego zastępuje najdłużej urzędujący spośród gubernatorów stanowych.