byli przedmiotem, jak np. Kumaradżiwa, gwałtownych charakterów i pragnień panującej elity, ale również, tak jak Buddhabhadra, byli prześladowani przez intrygi i oszczerstwa innych mnichówWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. Str. 39.
Typologiczna zasada organizacyjna zastosowana przez Huijiao w Gaoseng chuan została odziedziczona przez Daoxuana i użyta w jego pracy Xu gaoseng chuan, kolejnym dziele z gatunku gaoseng chuanWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. Str. 140.
Tak jak do innych tekstów z gatunku "gaoseng chuan" tak do biografii w Gaoseng chuan należy podchodzić krytycznie. Część z nich ma wyraźnie hagiograficzny charakter. Jednym z głównych źródeł były inskrypcje nagrobne (chiń. taming) komponowane jako rodzaj eulogii upamiętniających zmarłych buddyjskich nauczycieli.
Przypisy
Bibliografia
Philip Yampolsky. "New Japanese Studies in Early Ch'an History". [w:] Whalen Lai, Lewis R. Lancaster. Early Ch'an in China and Tibet. Asian Humanities Press. Berkeley. Str. 1-11.
Kategoria:Buddyzm chiński Kategoria:Literatura buddyjska