thumb|Przykładowy krój: |299x299px thumb|Przykładowy krój: Baskerville|296x296px Antykwa barokowa − rodzaj pisma antykwowego, który rozwinął się w okresie baroku, cechujący się dużą czytelnością i trwałością. Antykwa barokowa jest często określana jako rodzaj łącznika między elegancją i lekkimi formami antykw renesansowych, a starannie modelowanymi antykwami klasycystycznymi.
Historia Rozkwit antykwy barokowej przypadł na wiek XVII. W powszechnym użyciu była ona jeszcze przez większą część wieku XVIII, natomiast w kolejnym stuleciu nastąpiło jej odrodzenie. W związku z rozwojem technik graficznych, m.in. użycia suchej igły i stalorytu, obraz litery stał się wyraźniejszy niż we wcześniejszych krojach, zwłaszcza w zakresie szczegółów i zróżnicowania grubości kresek.
Rozwój antykwy barokowej zaznaczył się głównie w Europie Zachodniej, przede wszystkim w Anglii, Francji i Holandii.
Holenderskie antykwy barokowe powstały w wieku XVII, a ich główni autorzy to Anton Janson, Christoffel van Dijck i Johann Michael Fleischmann. Kroje tego pisma podobne są do antykw renesansowych, a ich cechą charakterystyczną jest smukłość linii.