Zajmował się także działalnością polonijną. Od 1990 do 1992 dyrektorował Instytutem Polskim w Budapeszcie. Był pierwszym, trzykrotnym przewodniczącym Ogólnokrajowego Samorządu Mniejszości Polskiej na Węgrzech (1995–1999 i 2001–2007); inicjatorem utworzenia (w 1996) i nieformalnym kierownikiem Forum Twórców Polonijnych na Węgrzech, inicjatorem założenia (w 1998) i dyrektorem Muzeum i Archiwum Węgierskiej Polonii.
Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Związku Pisarzy Węgierskich.
W 2005 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP. W 2013 prowadzone przez niego muzeum wyróżniono węgierską Państwową Nagrodą Narodowościową. Jego żona jest Węgierką. W 2018 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2022 roku został uhonorowany Nagrodą im. Witolda Hulewicza za działalność na rzecz wzajemnych relacji polsko-węgierskichIreneusz St. Bruski, Nagroda Hulewicza, Warszawa 2025, s. 91., a w 2026 Wielką Nagrodą im. Witolda Hulewicza za całokształt działalności twórczej i wierną służbę Polsce.
Przypisy