22 maja 1931 mianowany posłem RP w Budapeszcie, funkcję pełnił do 15 maja 1936. Od połowy 1936 do 1939 był szefem Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Ignacego Mościckiego.
Podczas II wojny światowej szef Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Władysława Raczkiewicza w Angers i Londynie do października 1940. Na przełomie kwietnia i maja 1940 doprowadził do złagodzenia projektu rządowej komisji ds. zbadania odpowiedzialności za klęskę wrześniową 1939 (tzw. komisji Winiarskiego), usuwając m.in. zapis o karalności odmowy składania zeznań, co spotkało się z krytyką ministrów Jana Stańczyka, Stanisława Kota i Karola Popiela oraz z poparciem gen. Kazimierza Sosnkowskiego. Po klęsce Francji i przybyciu do Londynu zorganizował w porozumieniu z prezydentem nieudane przesilenie rządowe przeciwko premierowi gen. Władysławowi Sikorskiemu, w rezultacie czego złożył 19 lipca 1940 dymisję, sprawując obowiązki do czasu objęcia urzędu przez następcę, . Następnie konsul generalny RP w Pretorii.
Po wojnie pozostał w Związku Południowej Afryki, gdzie zmarł.