Prowadził kwestę w okolicach Sassari.
W 1590 roku w czasie podróży jego kuzyn został pojmany przez tureckich korsarzy i uprowadzony do Algieru jako niewolnik. Algier był w tamtych latach jednym z najbardziej aktywnych w działalności korsarzy ośrodków islamskich. Niekiedy istniała możliwość wykupienia niewolnika. Rodziny zamożnych uprowadzonych płaciły okup za wolność swojego krewnego, wykup ubogich był organizowany przez niektóre instytucje religijne i różne bractwa poświęcone takiej pracy charytatywnej. Po ośmiu latach od tego wydarzenia, kiedy działania na odległość nie przyniosły skutku, Franciszek postanowił osobiście podjąć próbę uwolnienia krewnego. Potrzebował znacznej sumy pieniędzy na podróż i 200 skudów na wykupienie kuzyna. Na Sardynii jedynie bracia Mercedariusze mogli kwestować na rzecz uwolnienia chrześcijańskich niewolników z rąk muzułmańskich. 19 marca 1599 roku papież Klemens VIII udzielił Franciszkowi trzyletniej zgody na kwestowanie na ten cel. Licencja papieska zawiera także krótki opis Franciszka jako skromnego zakonnika w wieku około 33 lat, o niskim wzroście, czarnych oczach i kasztanowej brodzie.