Historia Australijscy polarnicy wylądowali w oazie Vestfold jeszcze w 1954 roku, powracając do Australii po założeniu stacji Mawson i ponownie w styczniu 1955 roku. Teren ten został uznany za najlepsze miejsce na drugą australijską bazę na kontynencie. Stacja została otwarta ostatecznie 13 stycznia 1957 roku i nazwana na cześć kapitana Johna K. Davisa, badacza wód Antarktyki. Pierwsze dwa lata działalności były poświęcone badaniom oazy i rozwojowi stacji, zimujące zespoły były nieliczne (poniżej 10 osób). W 1965 roku stację zamknięto na cztery lata, aby w pełni poświęcić czas i zasoby na utworzenie stacji Casey. Od tamtej pory działa ona nieprzerwanie; w latach 80. XX wieku przeszła przebudowę.
Działalność Główne programy badawcze w stacji Davis obejmują badania atmosfery ziemskiej, m.in. przy użyciu lidaru, sond do pomiaru zawartości ozonu i radiosond. Analizowany jest wpływ zmian środowiska i zanieczyszczeń na jeżowce, skorupiaki i mięczaki. Badania glacjologiczne obejmujące Lodowiec Szelfowy Amery’ego są ukierunkowane na rozpoznanie bilansu masy i określenie stabilności tego rozległego lodowca.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Australijskie stacje polarne Kategoria:Stacje polarne na Antarktydzie