15 sierpnia 1939 został zmobilizowany. Walczył w kampanii wrześniowej. Wzięty do niewoli radzieckiej. Dostał się do obozów w Szepietówce i Starobielsku. Stamtąd nadesłał do rodziny 2 kartki pocztowe datowane: 30 listopada i 9 grudnia 1939. Siostra porucznika Kazimierza Starkowskiego-Wanda Starkowska – otrzymała z Niemieckiego Czerwonego Krzyża, w wyniku poszukiwań, pisemne powiadomienie w maju 1940 o miejscu internowania brata – w obozie starobielskim. W kwietniu lub maju 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w CharkowieRyszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939-1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s.82, i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 3044. Podczas ekshumacji masowych grobów w 1995 w Piatichatkach odnaleziony został jego nieśmiertelnik Tu mylnie nazwany wojskowym numerem identyfikacyjnym..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Starkowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.