W standardzie znajdowały się takie pozycje jak klimatyzacja automatyczna, reflektory ksenonowe oraz czujniki deszczu i zmierzchu. Samochód lekko zyskał na masie, jednak nie stracił swojego sportowego charakteru. Przełożenie skrzyni biegów zostało skrócone, aby przyspieszenie Ph2 nie ustępowało przyspieszeniu znanemu z Ph1. Stabilizator zawieszenia tylnego został usztywniony w stosunku do Ph1. Zmieniono silnik na F4R 736, a sterownik Sirius 32 został zastąpiony Siriusem 34, który obsługiwał drugą sondę lambda oraz elektroniczną przepustnicę. Sygnał o prędkości samochodu był teraz przechwytywany z czujników systemu ABS, a nie z impulsatora umieszczonego w obudowie mechanizmu różnicowego jak w Ph1. Clio 182 Ph3 – wprowadzony w 2004r jako ewolucja fazy drugiej, produkowana przez rok. Napędzany przez jednostkę F4R 738. Mechanicznie wyróżnia go wytrzymalszy i nieco cięższy wał korbowy oraz moc podniesiona do 182 KM za pośrednictwem kolektora wydechowego w układzie 4-2-1, lepiej wykonanego kolektora ssącego, a także agresywniejszych ustawień komputera silnika, który w późniejszej fazie produkcji został zmieniony na sterownik Siemens EMS 3134. Tylne zawieszenie kolejny raz otrzymało sztywniejszy stabilizator. Wizualne zmiany obejmowały srebrne reflektory oraz podwójny wydech umieszczony na środku tylnego zderzaka.