Powstał on z dwóch różnych obrzędów lokalnych, organizowanych także osobno: folklorystycznych obrzędów namahage (obchodzonych 31 grudnia); shintoistycznego rytuału ofiarowania bogom światła saitōsai (obchodzonego w dniu 3 stycznia).
Oga no Namahage Namahage to nazwa bóstw-demonów, które przybywają z gór wśród śnieżnej nocy. Ich rolę odgrywają młodzi ludzie noszący wielkie maski (czerwona symbolizuje męskiego, niebieska – żeńskiego demona) oraz nakrycia wierzchnie i buty ze słomy (kiedyś ubiory takie chroniły przed deszczem). W rękach trzymają drewniane noże i wiadra, krążą wieczorem wokół domostw, uderzają w bębny, tańczą i wydają okrzyki: „Czy są tu niegrzeczne dzieci?” „Czy słuchają one swoich rodziców?” „Czy leniwe synowe nie zaniedbują swojej pracy?”.
Ten pradawny obrzęd folklorystyczny odbywa się w kilkudziesięciu miejscowościach półwyspu Oga w ostatni dzień roku według kalendarza zachodniego, czyli 31 grudnia. W przeszłości obowiązywał kalendarz księżycowy. Jeszcze do lat 50. XX w. niektóre rodziny w regionie obchodziły Nowy Rok zgodnie z tym kalendarzem.