Irena Chmielewska (ur. 13 lipca 1905 w Łodzi, zm. 17 stycznia 1987 w Warszawie) – polska biochemiczka, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, prowadziła badania naukowe nad zależnością pomiędzy strukturą a aktywnością biologiczną związków naturalnych oraz metabolizmem azotu u ludzi.
Życiorys Po ukończeniu szkoły realnej wyjechała do Warszawy, gdzie rozpoczęła naukę w Prywatnym Gimnazjum i Liceum Anny Jakubowskiej. W 1922 rozpoczęła studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, studiowała równocześnie dwa kierunki – biologiczny i chemiczny. Siedem lat później obroniła pracę magisterską z filozofii w dziedzinie chemii i została asystentką prof. Wiktora Lampego w Zakładzie Chemii Organicznej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1933 obroniła pracę magisterską pt. „Badania nad barwnikiem czerwonej kapusty – Brassica oleracea”, sześć lat później uzyskała habilitację. Podczas okupacji wykładała chemię na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego, oficjalnie pracowała w fabryce Klawego i w Bacutilu, gdzie kierowała produkcją preparatów organicznych. Po zakończeniu wojny powróciła do pracy na uczelni jako adiunkt w Zakładzie Chemii Organicznej. W 1945 została członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.