Odprawiał także msze i nabożeństwa dla mniejszości polskiej we Wrocławiu, z tego powodu inwigilowany przez gestapo.

W latach 1935–1937 studiował na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Wrocławskiego. W lutym 1937 obronił pracę doktorską, zaś rok później powrócił do Kluczborka, przyjmując obowiązki administratora parafii.

Wkrótce po wybuchu II wojny światowej zdał egzamin na proboszcza oraz został skierowany przez arcybiskupa wrocławskiego do nauczania religii w Gustaw-Freytagschule w Kluczborku. Po ok. trzech latach mianowany proboszczem w parafii Bożego Ciała w Mechtal (Miechowice, obecnie dzielnica Bytomia}. W 1921 roku, po przeprowadzonym plebiscycie, zdecydowana większość mieszkańców Miechowic głosowała za przyłączeniem do Polski.

Po zakończeniu II wojny światowej, władze Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Zabrzu wnioskowały o jego odwołanie u administratora apostolskiego Śląska Opolskiego, zarzucając mu rzekomą "opieszałość w odniemczaniu Śląska" oraz nieznajomość języka polskiego. Faktycznie zaś posługiwał się biegle językiem polskim w mowie i piśmie;