Deans w zespole Canterbury występował do 1990 roku zaliczając łącznie 1641 punktów w 147 meczach, co stanowi rekord regionu, karierę zawodniczą zakończył zaś w klubie Glenmark tuż przed podjęciem pracy trenerskiej.
W roku 1983 został powołany do reprezentacji kraju, zadebiutował w niej meczem z Edynburgiem pod koniec października, zaś dwa tygodnie później po raz pierwszy zagrał w testmeczu, a jego trzynaście punktów uratowało remis ze Szkotami. Po tym tournée pozostał w Europie i przez kilka miesięcy występował we francuskim klubie FC Grenoble. Jego kariera reprezentacyjna nie była jednak długa, bowiem o miejsce w składzie All Blacks rywalizował z faworyzowanymi wówczas Allanem Hewsonem i Kieranem Crowleyem. W 1984 roku jego celne kopy były kluczowe w zwycięskiej serii z Wallabies, późniejsza poważna kontuzja kolana wyeliminowała go z wyjazdu na Fidżi, zaś rok później wystąpił w meczach w Argentynie. Wiosną 1986 roku wraz z innymi nowozelandzkimi zawodnikami jako zespół Cavaliers udał się na nieusankcjonowane tournée do RPA, zaplanowana na poprzedni rok oficjalna seria meczów All Blacks została bowiem odwołana z powodu prowadzonej przez ten kraj polityki apartheidu. Cavaliers otrzymali wynagrodzenie za udział w tych meczach, Nowozelandzki Związek Rugby ukarał ich natomiast karą zawieszenia na dwa kolejne testmecze.