Ich cząstki są nitkowate o długości 500–600 nm i 250–300 nm.
Wirusy żółtej mozaiki jęczmienia przenoszą się poprzez wektor – pierwotniak Polymyxa graminis Led. Zarodniki P. graminis przemieszczają się wraz z płynącą wodą z pól położonych wyżej oraz z glebą na kołach maszyn rolniczych. Największe zagrożenie stanowią wirusy znajdujące się w formach przetrwalnikowych P. graminis.
Ochrona Brak jest chemicznej ochrony przed tą chorobą. Ochrona polega głównie na siewie odpornych odmian. Odporne odmiany posiadają recesywny gen rym4. Po pojawieniu się odpornego patotypu BaYMV-2 na gen rym4 zaczęto wprowadzać do odmian kilka genów odporności. Tym niemniej nadal bardzo ważnym czynnikiem ograniczającym epidemiologię (BaYMV) i (BaMMV) jest odpowiedni termin siewu.
Przypisy
Kategoria:Wirusowe choroby roślin