W 1914 roku zaangażował się w pracę nad rzeźbami stacji drogi krzyżowej dla Katedry Westminsterskiej. W tym samym roku poznał typografa Stanleya Morisona. Ten okres twórczości łączy się z konwersją Gilla na katolicyzm, a motywy biblijne stają się coraz częstsze w jego twórczości. W 1924 roku przeniósł się do Capel y Ffin, gdzie założył własny warsztat, drukarnię oraz odlewnię czcionek. Odnosił sukcesy jako nauczyciel – jego uczniami zostali m.in. David Kindersley, John Skelton, Laurie Cribb, Donald Potter i Walter Ritchie.
Kolejnym ważnym zleceniem był relief Prospero i Ariel z 1931, należący do nurtu świeckiego w twórczości Gilla. Znaczący osiągnięciem były też reliefy hotelu Midland w Morecambe, powstałe na początku lat 30.
Za najważniejsze osiągnięcie Gilla w dziedzinie rytownictwa uważane są grafiki dla wydawnictwa Golden Cockerel.
Typografia Jako teoretyk typografii i projektant pism Gill znany jest z takich krojów jak: Perpetua, Joanna i Gill Sans. Jest też autorem ważnego zbioru tekstów o funkcjonalności typografii (An Essays on Typography, 1931).