W niepodległej II Rzeczypospolitej był radnym nieprzerwanie do 1927. Po 1918 pełnił także funkcję wiceprezydenta miasta.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu zasług, położonych około przyłączenia Małopolski Wschodniej do Rzeczypospolitej Polskiej”.
Wspólnie ze swoim szwagrem płk. dr. Teofilem Bardachem był właścicielem kamienicy czynszowej, leżącej naprzeciw wejścia do katedry lwowskiej.
Przypisy
Bibliografia Wacław Wierzbieniec Żydzi w samorządach miejskich Lwowa, Przemyśla i Rzeszowa w latach 1918-1939 Studia Judaica 2011; Kurier Lubelski nr. 54, 23 lutego 1932 s. 1
Kategoria:Członkowie Polskiego Komitetu Narodowego Kategoria:Członkowie Tymczasowego Komitetu Rządzącego Kategoria:Jeńcy w niewoli rosyjskiej podczas I wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Unii Narodowo-Państwowej Kategoria:Radni Lwowa (II Rzeczpospolita) Kategoria:Radni Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Wiceprezydenci Lwowa (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wiceprezydenci Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Zmarli w 1932 Kategoria:Żydzi związani ze Lwowem