Na szyjach krów widoczne są swego rodzaju szarfy, mogące być ceremonialną ozdobą lub symbolicznym wyobrażeniem. Głowy krów malowane były bardzo schematycznie. Bardzo dokładnie przedstawione są natomiast wymiona z czterema sutkami, co może wskazywać na duże znaczenie mleka w pożywieniu ówczesnych ludzi. W odróżnieniu od współczesnego afrykańskiego bydła (zebu) krowy te nie mają garbu. Malowidła krów mają zwykle 40–50 cm długości i 20–30 cm wysokości.
Ludzie przedstawieni są z szerokim, okrytym torsem i rozpostartymi ramionami i są znacznie mniejsi niż krowy; możliwe, że oddają kult krowom. Ponadto przedstawiony jest także pies domowy, inne psowate i żyrafa, wszystkie także mniejsze niż krowy. Częściowo malowidła zakrywają inne, starsze rysunki.
Wizerunki zwierząt i postaci ludzkich odkryte w 2007 roku na położonym ok. 60 km na wschód od Berbery stanowisku Dhambalin wykazują pewne podobieństwa do neolitycznego stylu arabsko-etiopskiego malowideł z Laas Geel.
Laas Geel od czasu odkrycia thumb|Szyld w Berberze