50 sympatyków idei nacjonalizmu arabskiego utworzył w Karnail (na terenie obecnego Libanu) Ligę Akcji Narodowej, która postawiła sobie za cel zakończenie rządów Europejczyków na terytoriach zamieszkiwanych przez Arabów. Była to jedyna w ówczesnym mandacie Syrii i Libanu organizacja polityczna o programie panarabskim, w której nie dominowali przedstawiciele tradycyjnej elity (kupcy i posiadacze ziemscy). W Lidze Akcji Narodowej znaleźli się nauczyciele, prawnicy i urzędnicy, którzy odebrali wykształcenie w Europie lub w Stanach Zjednoczonych i byli zdecydowali zwalczać francuską obecność w Syrii. Zaki al-Arsuzi kierował antiocheńskim oddziałem organizacji przez siedem lat, jednak po 1935, gdy zmarł pierwszy przywódca Ligi Abd ar-Razzak ad-Dandaszi, grupa znacznie ograniczyła skalę swoich działań. Jedynie w 1939 al-Arsuzi zorganizował w Antiochii marsze protestu przeciwko przekazaniu Turcji sandżaku Aleksandretty, na terenie którego znajdowało się miasto. Władze francuskie nie zareagowały na te protesty, zaś al-Arsuzi musiał uciekać z Antiochii. Zamieszkał w Iraku, gdzie na nowo podjął pracę nauczyciela.