piłkę chwycił chłopiec do podawania kijów i podał ją sprawozdawcy meczowemu Patowi Piperowi. Trzeciobazowy Cubs Al Dark pobiegł do backstopu, odzyskał piłkę i skierował ją w stronę drugiej bazy do łącznika Cubs Erniego Banksa. W tym samym czasie sędzia Delmore wprowadził do gry nową piłkę, podał Andersonowi, który rzucił ją zbyt wysoko do drugobazowego Tony’ego Taylora. W efekcie Banks, który był w posiadaniu właściwej piłki, dotknął Musiala rękawicą, gdy próbował zaliczył trzecią bazę. Po naradzie sędziowie uznali to za aut, pomimo protestów menadżera Cardinals Solly’ego Hemusa, który twierdził, że grę utrudnił chłopiec do podawania piłek i Musial powinien był zostać na boisku. Ostatecznie Cubs przegrali mecz 1–4.
13 maja 1960 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Philadelphia Phillies, a w lipcu tego roku zagrał w dwóch All-Star Game. 21 czerwca 1961 wystąpił na drugiej bazie w meczu z New York Mets na Shea Stadium, w którym Jim Bunning zanotował siódmy w historii MLB perfect game. W czerwcu 1971 został zawodnikiem Detroit Tigers, zaś w grudniu 1973 jako wolny agent podpisał kontrakt z Philadelphia Phillies. 27 września 1975 w meczu z New York Mets zaliczył 2000. uderzenie jako 132. baseballista w historii MLB.