W latach 70. i 80. XX wieku był jednym z najbardziej zaufanych oficerów w otoczeniu Hafiza al-Asada. Dowodzona przez niego formacja obok Kompanii Obrony była najważniejszą jednostką wojskową podtrzymującą w Syrii rządy al-Asada. Brała udział w tłumieniu powstania islamistów w 1984, interwencji syryjskiej w czasie wojny domowej w Libanie (gdzie walczyła z oddziałami izraelskimi oraz z siłami (Organizacji Wyzwolenia Palestyny) oraz organizowała operacje dywersyjne w Izraelu.
W 1984 Ali Hajdar zachował lojalność wobec chorego Hafiza al-Asada i odmówił wzięcia udziału w zamachu stanu, jaki przygotowywał przeciwko prezydentowi jego brat Rifat al-Asad. Cztery lata później, z powodu tętniaka, wycofał się z działalności wojskowej. Na początku lat 90. XX wieku wrócił jednak do pełnienia obowiązków. Protestował przeciwko podjęciu przez Syrię rozmów pokojowych z Izraelem. Latem 1994 został w nieznanych bliżej okolicznościach aresztowany na polecenie Hafiza al-Asada, nie stanął jednak przed sądem.