Twórczość W najważniejszym ze swoich traktatów Interpretacji nauk Proklosa (Anáptyksis tes theologikésstojchejoseos Proklu) Mikołaj przeciwstawił się modnemu wśród warstw wykształconych neoplatonizmowi. Argumenty zaczerpnął do tego dzieła od Jana z Damaszku. Interpretacja zachowała się w 13 rękopisach i przekładzie łacińskim z XVI wieku. W Pytaniach i odpowiedziach (Eroteséjs kaj apokrísejs) dał wykład prawowiernej nauki o Wcieleniu, opartej na pracy Teodora z Rajtu. Zwalczał bogomilskiego mnicha Nifona i jego naukę o Eucharystii. W Zwięzłej argumentacji (Élenchoj kephalajodes) zbijał łacińską naukę o pochodzeniu Ducha Świętego. Wyciąg z tego dzieła, dokonany na prośbę przyjaciela, zatytułował Wspomnienia (Apomnemoneúmata). W Obaleniu argumentów (Antírresis) i dwóch innych traktatach polemizował z doktryną Sotericha Panteugena o przyjmowaniu Eucharystii. Był też autorem trzech rozpraw, na popularny w Bizancjum temat Kresu życia ludzkiego (Perí horu zoés).