Pierwszy raz objął stanowisko premiera niepodległej już Jordanii po I wojnie izraelsko-arabskiej i przyłączeniu do Jordanii Zachodniego Brzegu. Rządem kierował od 12 kwietnia do 4 grudnia 1950, następnie odszedł ze stanowiska, które objął Samir ar-Rifa’i, sam pozostając wicepremierem. Zaakceptował dominację brytyjską w Jordanii, uznając ją za koniecznąPo raz drugi stał na czele rządu Jordanii między 30 maja a 15 grudnia 1955, w okresie, gdy ważyły się losy przystąpienia kraju do Paktu Bagdadzkiego. W rzeczywistości nie zdołał sformować gabinetu, gdyż nie pozyskał do niego polityków pochodzenia palestyńskiego; wówczas król Husajn powierzył misję jego tworzenia Hazzie al-Madżalemu. Po raz ostatni pełnił obowiązki premiera Jordanii między 22 maja a 1 lipca 1956. Następnie pozostawał w rządzie na różnych stanowiskach do 1963, gdy mianowany został przewodniczącym jordańskiego Senatu. Urząd ten sprawował przez jedenaście lat.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Premierzy Jordanii Kategoria:Jordańscy ministrowie Kategoria:Wicepremierzy Jordanii