Konstanty Jeleński (ur. 4 września 1888 w Wysokim DworzeZgodnie z mapą WIG P28 S40 Pozelwa k. Giedrojć, zm. 29 maja 1955 w Londynie) – polski dyplomata i urzędnik konsularny.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Syn Bolesława i Katarzyny Gieczewicz. Absolwent Szkoły Nauk Politycznych w Paryżu. W 1919 wstąpił do polskiej służby zagranicznej, pełniąc cały szereg funkcji, m.in. sekretarza poselstwa w Rzymie (1919–), charge d'affaires/urzędnika w Madrycie (1923–1926), urzędnika w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym MSZ (1926–1927), z-cy dyr. protokołu dyplomatycznego MSZ (1927), radcy poselstwa w Bukareszcie (1927–1929) oraz w Wiedniu (1929–1932), ponownie urzędnika dep. pol.-ek. MSZ (1932–1933), konsula generalnego w Królewcu (1933–1935), urzędnika w dep. pol.-ekon. MSZ (1935–1937), konsula generalnego w Monachium (1937–1939). 31 lipca 1939 przeniesiony w stan spoczynku.
Ojciec Konstantego Jeleńskiego, mąż Teresy Jeleńskiej.