Z dniem 31 sierpnia 1929 roku czas pozostawania w stanie nieczynnym został mu przedłużony o kolejne trzy miesiące. Z dniem 31 grudnia 1930 roku został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 2 pułku szwoleżerów w Starogardzie Gdańskim.
Pozostając w stanie nieczynnym przeszedł do służby dyplomatycznej. Od 1 września 1928 roku był prowizorycznym sekretarzem poselstwa II klasy w Poselstwie RP w Teheranie. Od 1 listopada 1929 roku był zatrudniony w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych w charakterze prowizorycznego radcy ministerstwa w VI stopniu służbowym. 1 stycznia 1931 roku został radcą ministerstwa w VI stopniu służbowym, w tym samym departamencie. 1 listopada 1932 roku został mianowany radcą poselstwa II klasy w Ambasadzie RP w Ankarze. 1 sierpnia 1934 roku awansował na stanowisko radcy ambasady. 1 lutego 1937 roku otrzymał nominację na posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego w Poselstwie RP Lizbonie. Placówką kierował do 31 sierpnia 1943 roku.