Ribetti, s. 646..
Najbardziej znanym epizodem z dziejów inkwizycji w Conegliano jest proces o herezję przeciwko artyście Riccardo Perucolo w latach 1567–1568, zakończony jego skazaniem na śmierć i spaleniem. Wyrok na niego wydał franciszkański inkwizytor Daniele Sbarrato; Riccardo Perucolo: al rogo quell'artista..
Pod koniec XVIII wieku działalność inkwizycji niemal zamarła. W 1795 trybunał w Conegliano odnotował zaledwie cztery denuncjacje (w tym jedną autodenuncjację), z których żadna nie stała się podstawą do wszczęcia procesuVeronese, s. 335..
W wyniku inwazji rewolucyjnej Francji na północne Włochy oraz wspieranych przez nią rewolt w 1797 Republika Wenecka przestała istnieć, a po pokoju w Campo Formio (17 października 1797) jej terytorium podzielony między profrancuską Republikę Cisalpińską a Austrię. Conegliano znalazło się po stronie austriackiej, która w przeciwieństwie do republikanów tolerowała obecność trybunałów inkwizycyjnych. Mimo to, działalność trybunału w Conegliano nie trwała już długo. W 1801 zmarł inkwizytor Francesco Mimiola i nie ma danych o mianowaniu jego następcy, a w 1805 Conegliano zostało zajęte przez Francuzów i włączone do utworzonego przez nich Królestwa Włoch.