Berezań () – niewielka niezamieszkana wyspa w północno-zachodniej części Morza Czarnego, na Ukrainie, u wejścia do Limanu Dniepru, ok. 13 km na zachód od Oczakowa. Ma ok. 900 m długości, na północy osiąga szerokość ok. 400 m i zwęża się w kierunku południowym do ok. 200 m. Jej wysokość wzrasta z północy na południe, sięgając 21 m n.p.m. Wyspę otaczają strome klify z porowatego wapienia, u podstawy których występują gdzieniegdzie wąskie plaże piaszczyste. Berezań wchodzi w skład Narodowego Rezerwatu Historyczno-Archeologicznego „Olwija”.
W starożytności obszar dzisiejszej wyspy nosił nazwę Borysthenes (gr. klas. Βορυσθένης, Borysthénēs) i był pierwszym miejscem u północnych wybrzeży Morza Czarnego, gdzie w latach 647-646 p.n.e. koloniści z Miletu założyli faktorię handlową. Jak wskazują źródła geograficzne i geologiczne, w chwili osiedlenia się Greków Borysthenes był półwyspem. Największy rozkwit osady przypadł na VI i V wiek p.n.e. Po wejściu do chory olbijskiej (rozległe wiejskie posiadłości należące do polis Olbii) w V wieku p.n.e. zaczęła stopniowo tracić na znaczeniu. Grecka osada istniała do II wieku p.n.e.;