Ignacy Szebeko (ur. 2 listopada 1859 w majątku Wierbłuszka, gubernia chersońska, zm. 25 maja 1937 w Warszawie) – polski prawnik, polityk i dyplomata. Członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego, chargé d’affaires RP w Berlinie, poseł na Sejm I kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Był synem generała w armii carskiej Adalberta Edwarda Szebeko (ur. ok. 1815) i Leontyny Marii z Tripplinów (ur. 1839), córki Ludwika Tripplina i bratanicy literata Teodora Tripplina. Miał siostrę bliźniaczkę Józefę (1859-1945), senatorkę II RP. Ukończył prawo i nauki polityczne na uniwersytecie w Petersburgu ze stopniem kandydata (odpowiednik doktora). Po studiach pracował kolejno jako sędzia śledczy w Rewlu, prokurator w Permie, następnie prowadził kancelarię adwokacką w Warszawie. Członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego (1909–1917).