Większe zmiany przyniosły prace realizowane w latach 2005-2006 według projektu Allford Hall Monaghan Morris, które ulepszyły ciągi komunikacyjne i system informacji wizualnej, ale zostały wkomponowane w styl architektury brutalistycznej lat 70. Wówczas dobudowano przejście-mostek, łączące foyer od strony Silk Street ze stawami. Wejście od strony Silk Street, zdominowane wcześniej przez rampę dla pojazdów dostawczych przebudowano pod kątem potrzeb pieszych. Usunięto wtedy także większość upiększeń z połowy lat 90.
Taras łączy centrum ze stawem. Wokół wieży urządzono pokrytą szkłem wielokondygnacyjną palmiarnię (Barbican Conservatory).
Teatr został wybudowany z przeznaczeniem na londyńską siedzibę Royal Shakespeare Company, która brała udział nawet w fazie projektowania, ale w 2002 nie przedłużyła najmu, skarżąc się na niewystarczającą przestrzeń, a dyrektor artystyczny, Adrian Noble zamierzał zwiększyć liczbę spektakli poza Londynem. Scena stała się wówczas dostępna dla innych teatrów przez cały rok. 23 stycznia 2013 Greg Doran, dyrektor artystyczny RSC ogłosił, że teatr przez trzy lata będzie wystawiał w Barbican Centre sztuki Szekspira poświęcone historii.
W sierpniu 2014 w Barbican Centre odbyła się ogólnoświatowa konferencja Wikimania.
Zdjęcia