W czerwcu 1940 archiwum zorganizowało w Poznaniu wystawę poświęconą zamordowanym Niemcom, ukazującą Polaków jako okrutnych morderców.
W centrali pracowało początkowo siedem osób, a później 11 (w tym czterech kierowców). Dokumenty archiwum (pięć kartonów) przetrwały częściowo II wojnę światową, a odnalazł je prof. Karol Marian Pospieszalski. Liczba zachowanych kart osób zmarłych wynosi 3308 (Totenkartei), osób zaginionych – 1748 (Vermisstenkartei), a liczba osób, które wróciły – 25 (Zurück). Według zestawienia z 25 lutego 1942, było wtedy więcej kart. I tak: zmarłych – 3453, zaginionych – 2339, a powracających – 600. Karty obejmowały: zmarli: Kraj Warty, Generalne Gubernatorstwo, Prusy Wschodnie i Zachodnie – 3257 kart, Górny Śląsk (Freikorpskämpfer) – 175 kart, Stara Rzesza – 1 karta, Polacy, Rosjanie, Ukraińcy – 20 kart, zaginieni: Kraj Warty – 832 karty, Prusy (Wschodnie i Zachodnie) – 591 kart, Górny Śląsk (Freikorpskämpfer) – 705 kart, Generalne Gubernatorstwo – 110 kart, Stara Rzesza – 6 kart, Polacy, Rosjanie, Ukraińcy – 66 kart, nieznani – 29 kart.