Arsen Kwilecki herbu Szreniawa (ur. 17 lipca 1805 w Kwilczu, zm. 25 sierpnia 1883 r. tamże) – powstaniec listopadowy, działacz narodowy, ziemianin.
Życiorys Był synem Klemensa, kasztelana przemęckiego, i Anieli z Kwileckich (z Dobrojewa). Już podczas nauki w Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu wziął udział w manifestacji narodowej, będącej protestem przeciw wyszydzaniu Napoleona. Wobec zaostrzenia sytuacji w gimnazjum ojciec przeniósł go do szkoły kadetów w Dreźnie. Po jej ukończeniu udał się do Włoch, gdzie w połowie grudnia 1830 r. doszła go wieść o wybuchu powstania. Natychmiast wrócił do kraju. W Warszawie zaciągnął się do szwadronu ochotników Księstwa Poznańskiego. Wziął udział w bitwie grochowskiej, oraz w bitwach pod Dębem Wielkim, Iganiami, Mińskiem i Kałuszynem. Wraz z oddziałem Poznańczyków uczestniczył w wyprawie na gwardie cesarskie. Po powrocie do Warszawy, awansowany na porucznika jazdy; został adiutantem w sztabie gen. Adama Węgierskiego, prezesa sądu wojennego. Po upadku powstania wrócił do Księstwa Poznańskiego;