30..
Za pontyfikatu Piusa V (1566–1572) inkwizytor turyński uzyskał ostatecznie jurysdykcję nad całą archidiecezją turyńską, w tym w szczególności nad okręgiem SaviglianoVincenzo Lavenia, L'inquisizione del duca. I domenicani e il Sant'Uffizio in Piemonte nella prima età moderna, w: Praedicatores, Inquisiores. Vol. III, red. C. Longo, Rzym 2008, s. 424; Arturo Pascal, Il Marchesato di Saluzzo e la Riforma Protestante: durante il periodo della dominazione francese, 1548-1588, Sansoni 1960, s. 76; Giancarlo Comino, Aspetti della dissidenza e della repressione religiosa a Peveragno (XV-XVI secolo), w: Bollettino della società di studi valdesi, nr 191 (2002), s. 14.
Pod koniec XVII wieku książę Sabaudii i Piemontu Wiktor Amadeusz II (panował 1675–1730) popadł w konflikt ze Stolicą Apostolską. W ramach tego konfliktu książę począwszy od roku 1698 zaczął wetować nominacje inkwizytorskie dokonywane przez Kongregację Świętego Oficjum dla trybunałów położonych w jego księstwie. W 1708 Giovanni Andrea Cauvino został mianowany nowym inkwizytorem Turynu przez Kongregację, jednak gdy przybył do Turynu, rząd sabaudzki nakazał mu opuszczenie kraju w ciągu 24 godzin. Wskutek polityki Wiktora Amadeusza II doszło do trwałych wakatów na stanowiskach inkwizytorskich większości piemonckich trybunałów.