Do czasu przybycia Kościoła Zielonoświątkowego w 1926 roku nie było na Tajwanie innych odłamów protestantyzmu.
Znaczący rozwój chrześcijaństwa nastąpił po 1945 roku, wraz z końcem okupacji japońskiej (napływ chrześcijan i misjonarzy z Chin kontynentalnych). W roku 1955 na Tajwanie było już ok. 300 misjonarzy zagranicznych, zaś ich liczba zwiększyła się poczwórnie w ciągu pięciu lat. Podobnie wzrastała liczba konwertytów. Na początku lat 60. XX w., liczba katolików sięgała 180 tysięcy, zaś protestantów 200 tysięcy (większość stanowili prezbiterianie). Ponieważ większość misjonarzy katolickich pracowała wcześniej w Chinach kontynentalnych, skupiali się oni na ludności pochodzenia chińskiego, protestanci zaś bardziej na ludności rodzimej, wśród której odnosili też spore sukcesy. Kościół prezbiteriański po akcji „Ruchu Podwojenia Kościoła” zwiększył liczbę wyznawców do 176 tysięcy w 1964 roku. Również katolicyzm zyskał sobie sporą popularność, głównie dzięki działalności charytatywnej misjonarzy. W roku 1969 liczba członków kościoła katolickiego na Tajwanie była najwyższa i wynosiła ok. 305 tysięcy, później zaczęła się zmniejszać. W tymże roku całkowita liczba chrześcijan na Tajwanie wyniosła 540 tysięcy.