Mimo że próby do wznowienia konferencji w następnych latach zakończyły się niepowodzeniem, przejściowe porozumienie w sprawie półwyspu Synaj pomiędzy Izraelem i Egiptem zostało formalnie podpisane w Genewie 4 września 1975 r. jako część procesu konferencji. W treści porozumienia zaznaczono, że „konflikt pomiędzy tymi dwoma państwami nie powinien być rozwiązany w sposób militarny, a za pomocą pokojowych środków”.
Cele Egiptu Od czasu wyboru Anwara as-Sadata na stanowisko prezydenta, Egipt coraz bardziej odłączał się od arabskiego nacjonalizmu i radykalnych reżimów w regionie. Stanowisko Egiptu zniechęcało do udziału te państwa w konferencji. Głównym celem Egipcjan było odzyskanie terytoriów które utracili podczas wojny sześciodniowej za rządów prezydenta Gamala Abdel Nasera.
Problem reprezentacji Palestyny Egipcjanie, Amerykanie, Jordańczycy i Sowieci liczyli, że poprzez konferencję uda się zawrzeć porozumienie w sprawie problemu palestyńskiego oraz konkretnej reprezentacji interesów Palestyny na arenie międzynarodowej. Faworytem Egiptu do uczestnictwa w rozmowach w trakcie konferencji w Genewie była Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP). Syryjczycy poszli o krok dalej i zagrozili, że jeżeli OWP nie będzie obecna na konferencji, Syria także zrezygnuje z udziału.