W rzeczywistości w paśmie znajduje się ponad 40 wyróżniających się szczytów, a nazwa ma związek z symboliczną wartością liczby siedem, wyrażającej „pełnię”, czy „wielość”.
Pasmo górskie zostało wypiętrzone w czasie orogenezy kaledońskiej przed około 320 milionami lat z płytkiego morza, następnie zostało zrównane w wyniku działania procesów erozyjnych. W oligocenie przed około 25 milionami lat obszar Siedmiogórza przechodził okres aktywnej działalności wulkanicznej; wówczas powstała jego współczesna struktura geologiczna na której skład oprócz starych skał wapiennych i łupkowych z dewonu nałożyły się tufy i skały magmowe: bazalt, trachit i latyt.
Lasy stanowią 80% obszaru Siedmiogórza i stanowią element dominujący krajobrazu. Szczyty górskie mogą osiągnąć wysokość względną 300 m. Najwyższy szczyt – Groβer Ölberg – ma 461 m n.p.m., podczas gdy Ren płynie na wysokości około 50 m n.p.m. Krajobraz urozmaicają liczne doliny potoków, dawne kamieniołomy, sady, ogrody, skałki, winnice.