W roku 1855 minister edukacji zlecił mu zebranie ludowych pieśni Prowansji. Dumas zapoznał się wtedy z fragmentami Mirejo Frédérica Mistrala, a jego entuzjastyczna opinia przyczyniła się do późniejszego sukcesu tego poematuStanisław Gniadek, Wstęp, [w:] Fryderyk Mistral, Mirejo, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1964, s. XX.. Po śmierci pisarza, który nigdy nie stał się twórcą powszechnie cenionym, hołd złożył mu Théodore de Banville, przedstawiając go jako niespełnionego geniuszaThéodore de Banville, „La Presse”, 9 juin 1863..
Główne dzieła Poezje Les Parisiennes, chant de la Révolution de 1830 (Paryżanki, pieśń rewolucji lipcowej), 1832 Provence (Prowansja), 1840
Sztuki Le Camp des Croisés (Obóz krzyżowców), 1838 – dramat w 5 aktach wierszem L'École des familles (Szkoła rodzin), 1847 – komedia w 5 aktach wierszem
Przypisy
Bibliografia Mistral Frédéric, Un poète bilingue Adolphe Dumas (1806-1861), ses relations avec les romantiques et avec les félibres, Les Presses françaises et les Belles Lettres, Paris 1927.
Kategoria:Dramaturdzy francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Francuscy poeci XIX wieku Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1805 Kategoria:Zmarli w 1861