W czasie pełnienia tej funkcji miał miejsce napływ imigrantów rosyjsko-żydowskich z byłego Związku Radzieckiego do Niemiec, a w szczególności właśnie do Frankfurtu. Pierwszą udzieloną pomocą tym ludziom, którzy w większości żyli w niepewnych warunkach ekonomicznych, było zintegrowanie ich ze społecznością żydowską. Głównym priorytetem rabina Dauma była integracja tych osób, które zostały odłączone od swoich żydowskich korzeni na ponad 90 lat. Często okazywało się to bardzo skomplikowane, ponieważ Żydzi w Rosji sowieckiej nie robili wiele, aby wzmocnić swoją tożsamość żydowską. Pociągało to za sobą duże trudności w określeniu ich stosunku wobec własnej wiary. Niektóre z tych osób cechowała pełna apatia wobec życia i środowiska Żydów. Dlatego też, jednym z pierwszych zadań rabina jako głowy wspólnoty we Frankfurcie nad Menem, było rozwiązanie problemu wyjaśnienia statusu żydowskiego przybyszów z byłego Związku Radzieckiego. Ponadto rabin Daum był siłą napędową społeczności żydowskiej i jej działań dotyczących działalności religijnej i kulturalnej, a szczególnie dla jej nowych członków pochodzących z byłego ZSRR. Organizował wydarzenia żydowskie, np.